Węgorz europejski

to jedna z najbardziej niezwykłych ryb występujących w polskich wodach. Nocny tryb życia, tajemnicze migracje oraz niezwykła siła podczas holu sprawiają, że wielu wędkarzy marzy o spotkaniu z tym gatunkiem. Jednocześnie jest to ryba coraz rzadsza, dlatego warto poznać jej zwyczaje i podchodzić do połowów z odpowiednim szacunkiem.

Skąd biorą się węgorze?

Węgorz europejski należy do ryb dwuśrodowiskowych. Większość życia spędza w wodach śródlądowych Europy, jednak rozmnaża się daleko od naszych brzegów – w Morzu Sargassowym na Oceanie Atlantyckim.

Dorosłe osobniki opuszczają jeziora i rzeki, rozpoczynając wielotysięczną wędrówkę do miejsca tarła. Po złożeniu ikry wszystkie giną.

Larwy wraz z prądami oceanicznymi przez około trzy lata przemieszczają się w kierunku Europy. Następnie młode węgorze wpływają do rzek i jezior, gdzie dorastają przez kolejne 8–15 lat, zanim ponownie wyruszą w swoją ostatnią podróż.

To właśnie długa i skomplikowana droga życiowa sprawia, że populacja węgorza jest obecnie zagrożona i wymaga ochrony.

Gdzie szukać węgorza?

Węgorze preferują ciepłe zbiorniki o mulistym dnie oraz bogatej roślinności wodnej.

Najczęściej można je spotkać:

• w jeziorach,
• starorzeczach,
• kanałach,
• wolno płynących rzekach,
• zatokach porośniętych grążelami i trzcinami.

W ciągu dnia zwykle ukrywają się w mule, pod korzeniami drzew, wśród kamieni lub zatopionych przeszkód. Na żer wychodzą przede wszystkim po zmroku.

Często przebywają przez długi czas w tych samych rejonach zbiornika, tworząc lokalne skupiska.

Jak zachowuje się węgorz?